|
|
![]() |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
Hallo! Mijn naam is Natalja, en mijn dochtertje heet Joelja. Zij is als een gezond, mooi kind ter wereld gekomen. Dat was zo'n geluk, zo'n vreugde voor mij en het hele gezin… En daarna gebeurde er een ramp. Mijn meisje was acht maanden oud. Ik bracht haar naar het ziekenhuis, op het spreekuur van de kinderarts. Bij de controle ontdekte zij een verdikking in de buurt van de nier en stuurde ons ter observatie naar een regionaal ziekenhuis. Daar stelde artsen na een lang onderzoek de diagnose neuroblastoom; dat betekent - kanker. Het kon gewoon niet tot me doordringen dat dit gebeurd was met mijn kind, mijn levenslustige, mooie hummeltje. De aarde stortte onder onze benen in, het leven leek zinloos. Maar de artsen gaven ons hoop. Het bleek dat kleine Joelja kon overleven. De behandeling loopt al een lange tijd en er wordt gezegd dat de kansen van mijn dochtertje beetje bij beetje toenemen. Veel zit nu op het geld vast. Een deel van de medicijnen moet ik zelf kopen, omdat ze die in het ziekenhuis niet hebben. En de medicamenten voor de behandeling van kanker zijn heel duur. Helaas ben ik een alleenstaande moeder, en Joelja en ik hebben geen mannelijke
steun – ik weet zelfs niet waar op het moment haar vader is. Hij
is direct verdwenen, toen hij vernam van de ziekte van zijn dochter. Maar
dat is niet het belangrijkste. We staan evengoed niet alleen – we
worden voortdurend geholpen door mijn ouders, mijn zuster en haar twee
vriendinnen. Er is echter geen geld meer om medicijnen te kopen. We hebben
alles wat mogelijk was al verkocht. En in het vooruitzicht staan nog vier
zware chemokuren. En bij mogelijk optredende complicaties zal ik zelf
antibiotica moeten kopen. Ik wil zo graag dat mijn engeltje bij me blijft.
Ik heb geen idee hoe ik moet overleven als Joelja het door mijn schuld
niet zal halen, omdat ik geen geld heb. Ik verzoek u: help mijn kleintje
alstublieft!
Vertaling van Carel Schouten |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||